Laatst droomde ik. Gek genoeg was het een droom die zich in de toekomst afspeelde. Ik was ondertussen 70, geëmigreerd naar de VS en had een roemruchte carrière achter de rug. Opeens moest ik weer denken aan dat spelletje, of eigenlijk die sport waar ik jaren en jaren geleden zo veel plezier aan beleefd had. Misschien kon ik daar nog eens wat mee doen, als net gepensioneerde had ik toch tijd te over. (meer…)
Jan, is dit niet iets ter aanvulling van het DESbar-assortiment…?
En Jaap, wat te denken van een damdrop-sneldamtoernooi voor de jeugd?
Wat een finale. Misschien wel het mooiste, zeker het meest enerverende, competitieduel dat ik ooit heb meegemaakt.
We hadden ons ingesteld op zware wedstrijden. Zware wedstrijden die gewonnen moesten worden en zware wedstrijden die niet verloren mochten worden.
Het werd zwaarder, veel zwaarder, dan we ooit hadden kunnen vermoeden.
Afgelopen dinsdagavond, na half 9 inmiddels, komt Sander het clubgebouw binnen gewandeld. We beginnen in Lunteren altijd laat aan onze onderlinge competitie-partijen, maar half 9 zitten we toch wel achter het bord. Sander had dan ook geen tegenstander meer en dus was er een uitgelezen mogelijkheid om hem eens aan het ‘werk’ te zetten. Ik daagde Sander uit om eens wat te componeren. Ieder begin is moeilijk en het lukte Sander dan ook niet direct om een damcompositie in elkaar te zetten. Ik schoot hem te hulp en zie wat ervan gekomen is.
Een veelbewogen seizoen is afgesloten. DES1 en DES2 zijn beiden op een derde plaats geëindigd.
Vooral voor het tweede betekent dit een grote teleurstelling. Het team draait nu al ettelijke jaren mee in de top van de tweede klasse en loopt voor de zoveelste keer promotie mis, een sterk slotoffensief ten spijt.
Waarom lukt het het tweede nog niet om de tweede klasse achter zich te laten?
Is het gemakzucht, ongeconcentreerdheid of gewoon jeugdige onbevangenheid?
Feit is dat grote overwinningen worden afgewisseld met (soms) slordige nederlagen.
(meer…)